يرجع الى عشرين اصلا يجب تكفيرهما فى ثلثة منها و تبديعهما فى سبعة عشر اما المسائل الثلاث فقد خالفا فيها كل الاسلاميّين الاولى قالا ان الاجساد لا تحشر و انما المثاوب و المعاقب هو الارواح المجردة و العقوبات روحانيّة لا جسمانيّة الثانية قولهما ان اللّه بعلم الكليّات دون الجزئيات و الثالث قولهما بقدم العالم و اعتقاد هذا كفر صريح نعوذ باللّه منه ( انتهى كلام الغزالى ) * مصنفات آن حكيم بيمانند چنانچه گذشت بسيار است و ما اسم بعضى از آنها را محض مزيد تعريف ذيلا بتحرير مىآوريم ( كتاب المجموع ) كه در بخارا تأليف نموده ( كتاب الحاصل و المحصول ) در بيست مجلّد كه نيز در بخارا نوشته شده ( كتاب لغات سديديه ) بنام نوح بن منصور سامانى پنج مجلّد ( رساله در الحان موسيقى ) كه بنام ابى سهل طبيب مسيحى نوشته ( كتاب در علم درايه ) ( كتاب در علم كيميا و هيئت صور فلكيّه ) ( كتاب در نبض ) و اين كتاب را به فارسى نوشته و در ديباچهء آن كتاب كويد ( فرمان عضد الدوله ديلمى به من آمد كه در باب نبض كتابى نويسم و اين كتاب را براى آن اندر دانش رك نوشتم انتهى ) ظاهر اين است كه اين كتاب از ابى على بن مسكويه و يا از ابى على بن مندويه باشد نه از ابى على بن سينا چه كه وفات عضد الدوله در هشتم شوال سنه سيصد و هفتاد دو ( 372 ) اتفاق افتاده و در آن‌وقت شيخ بعرصهء وجود قدم نگذاشته بود و اكر هم بوده دو سال داشته « 5 » ( كتاب الانصاف ) بيست مجلّد ( كتاب اوسط جرجانى ) بنام ابو محمد شيرازى ( كتاب مبدأ و معاد ) كه نيز بنام ابو محمد نوشته شده ( كتاب معاد ) كه بنام مجد الدوله ديلمى بتحرير آورده ( كتاب شفا ) در حكمت هجده مجلّد كه از اجل كتب آن فيلسوف است صاحب عيون الانبأ كويد جمع جميع العلوم الاربعة فيه و صنف طبيعياته و الهياته فى عشرين يوما بهمدان ( كتاب هداية ) در حكمت ( رساله در ادويهء قلبيّه ) ( كتاب فى علاج القولنج ) ( رساله در ارشاد ) بنام محمود برادرش ( رساله حى بن يقظان ) كه در ايام محبوسى در قلعهء بردجان نوشته و حى بن يقظان اسم حاكم آن قلعه بوده

--> ( 5 ) ترديد بجهة اختلاف تاريخ ولادت شيخ است كه بنا بقول صاحب طبقات در سنه سيصد و هفتاد و پنج ( 375 ) و بنا بقول قاضى بن خلكان سيصد و هفتاد ( 370 ) بوده ( لمؤلفه )